Malta’ya yaptığım seyahat, benim ilk yurt dışı deneyimimdi . Uçaktan korkuyordum. Ama hayatımın tam da kırılma noktasındaydım. Tüm korkularımla yüzleşmek istiyordum. Belki biraz hayata kırgındım, belki de “ne halin varsa gör hayat” dediğim yıllardı. Dil kursu için gittiğim St. Julian’s ’ta tam bir ay kaldım. Kültürü gerçekten tanımak istediğim için aile yanında kalmayı tercih etmiştim. Beni havaalanından ev sahibi almaya gelmişti. Trafik soldan işliyordu, kadın hızlı kullanıy

Girona: Orta Çağda Bir Gün, Bir Sandviç Mücadelesi Girona, aynı zamanda dünyaca ünlü dizi Game of Thrones ’un çekildiği şehirlerden biri. Ama burayı özel kılan yalnızca bir diziye ev sahipliği yapmış olması değil; Orta Çağ’dan kalma eski şehir bölgesi, dikkat çekici mimarisi ve kendine özgü atmosferiyle başlı başına benzersiz bir yer. Girona Katedrali ’nin meşhur merdivenlerini tırmandıktan sonra panoramik şehir manzarasını izlemek mümkünmüş. Biz sonuna kadar çıkmadık. Çıkan

Bir sonraki durağımız, Salvador Dalí’nin yaşadığı Figueres  şehrinde yer alan Dalí Tiyatro-Müzesi  oldu. Daha dışarıdan bakarken bile sıradan bir müzeye girmediğinizi anlıyorsunuz. Çünkü Dalí, daha kapıda “alıştığın kuralları burada unut” diyor. Müzenin içinde Dalí’nin geniş bir eser koleksiyonu  yer alıyor. Resimler, heykeller, mobilyalar ve tanımlamakta zorlandığınız birçok sanat nesnesi… Ama bunlar tek tek değil; birbirleriyle konuşarak, bazen de tartışarak duruyor gibiler

Segovia’da beni en çok etkileyen yapı, Dünya Mirası  olarak kabul edilen Roma su kemerleri  oldu. Yüzyıllardır ayakta duran bu devasa kemerler, şehrin tam içinden geçerek Segovia’nın gündelik hayatına eşlik ediyor. Kemerlerin hemen paralelindeki sokaklarda evler ve kafeler sıralanmıştı. İnsan bir yandan kahvesini yudumlarken, diğer yandan binlerce yıllık bir mühendislik harikasına bakabiliyordu. Segovia’da görülmesi gereken bir diğer önemli yapı ise Alkazar Sarayı . Kraliçe I

Ebro Nehri ’nin ikiye böldüğü eski şehir Zaragoza, tarihi ve kültürel zenginlikleriyle olduğu kadar mimari güzellikleriyle de dikkat çeken bir kent. Nehir, şehri yalnızca ayırmıyor; ona bir ritim, bir denge kazandırıyor. Zaragoza’yı ziyaret edenler için mutlaka görülmesi gereken yerlerden biri, Meryem Ana’ya adanmış Bakire Pilar Bazilikası . Meydanın tam kalbinde yükselen bu görkemli yapı, büyüklüğü ve ihtişamıyla insanı durup bakmaya zorluyor. Kilise oldukça geniş ve her dai

Toledo, tarihini saklamayan; aksine onu gururla taşıyan bir kent. Hristiyan, Müslüman ve Yahudi topluluklarının uzun yıllar boyunca bir arada yaşadığı bu şehirde, farklı inançların izlerini her köşede görmek mümkün. Toledo’yu gezerken insan yalnızca bir şehri değil, birlikte yaşamanın tarihini  de dolaşıyor. Mimari açıdan büyüleyici bir yer burası. Dar ve labirenti andıran sokakları, taş binaları, eski köprüleri ve kaleleriyle adeta zamanda donmuş gibi. Sokaklarda yürürken yö

Barselona’da görülmesi gereken belki de ilk yer, Antoni Gaudí’nin başyapıtı Sagrada Familia . Daha uzaktan bakarken bile insanı durdurup düşündüren, yaklaştıkça detaylarıyla şaşırtan bir yapı. Sıra dışı kuleleri, bitmek bilmeyen süslemeleri ve hâlâ devam eden inşaatıyla adeta “tamamlanmamış olmayı” bir estetik anlayışa dönüştürmüş. Sagrada Familia, bir binadan çok, taşa dönüşmüş bir hayal  gibi. Rehber eşliğinde gezdiğimiz Gotik Mahallesi  ise Barselona’nın başka bir yüzünü g

Madrid’de ilk durağımız Prado Müzesi  oldu. İspanya’nın en önemli sanat müzelerinden biri. Uzun bir bekleyişten sonra içeri girebildik ama içeri adım attığınız anda beklemeye değdiğini anlıyorsunuz. Zamanınız varsa, bir günü tamamen buraya ayırabilirsiniz. Duvarlardan size bakan tablolar, sessiz ama güçlü hikâyeler anlatıyor. Prado, hızlıca gezilecek bir müze değil; sabır istiyor, dikkat istiyor. Madrid’in kalbi sayılan Plaza Mayor  ise bambaşka bir ruh taşıyor. Tarihi dokusu

Sevilla’da ilk durağımız İspanya Meydanı (Plaza de España)  oldu. Daha ilk adımda insanı içine alan, genişliğiyle nefes aldıran bir meydan burası. Gözünüz nereye takılsa ayrı bir hareket, ayrı bir renk var. Meydanda sokak dansçıları flamenko  yapıyordu. Ayak sesleri, ritim, alkışlar… Sevilla’da dans sanki bir gösteri değil, günlük hayatın doğal bir parçasıydı. O an “burada herkes biraz dansçı” diye düşündüm. Sokak satıcılarından kendime kastanyet  ve yelpaze  aldım. Belki bir

Kordoba, daha kente adım atmadan sizi karşılayan Guadalquivir Nehri  ve üzerindeki Roma Köprüsü ile büyüleyici bir şehir. Köprüde fotoğraf çektirmek isteyen gruplar sıraya girmişti. Kimse acele etmiyor, kimse diğerini sıkıştırmıyordu. Biz de nehir boyunca yürüdük; suyun akışıyla birlikte kentin ritmini yakalamaya çalıştık. Köprüden sonra daracık sokaklara girdik. Eski Yahudi Mahallesi ’nde yaptığımız yürüyüş, Kordoba’nın sessiz ama derin yüzünü gösterdi bize. Duvarlar, kapıla

Granada’da ilk durağımız elbette Alhambra Sarayı  oldu. Daha kapısından girer girmez insanı içine çeken, zaman algısını yavaşlatan bir yer burası. Oryantal süslemeler, geometrik desenler, mozaikler, alçı işleri, işlemeli kemerler… Her detay “acele etme” diye fısıldıyordu. Avluların ortasındaki havuzlardan gelen su sesi, serinlik ve yeşilin binbir tonu… Gerçekten de huzurun mimariye dönüştüğü bir atmosfer vardı. Sultanların yazlık ve kışlık sarayları, özel odalar, geniş avlula

Valensiya, tarihi ve kültürel zenginliklerinin yanı sıra modern mimarisi ve bilimsel yüzüyle de “ben buradayım” diyen bir şehir. Ama itiraf edeyim, beni en çok etkileyen yer Bilim ve Sanat Şehri (Ciudad de las Artes y las Ciencias) oldu. Çünkü burası bir şehirden çok, geleceğin provası gibiydi. Gösteri salonları, sinema alanları, gezegenlerin incelendiği, sergilendiği, hatta simüle edildiği bölümler… Yetmedi, havuzların içine kadar yerleştirilmiş insan figürleri… Her şey “bak

Portekiz’de geçirdiğimiz yedi günün üç gecesini Porto’da yaşadık. “Yaşadık” diyorum çünkü Porto öyle bir şehir; içinde sadece konaklamıyorsunuz, sizi içine alıyor. İlk iki gece Airbnb’de, son gece otelde kaldık. İkisi de merkeziydi, rahattı ve en güzeli havaalanı ulaşımını kaldığımız yerden kolayca ayarlayabilmemizdi. Porto daha ilk andan “rahat ol, ben hallederim” dedi. Maceramız havaalanında başlar başlamaz, “biraz dinlenelim” fikrini el birliğiyle rafa kaldırdık. Çünkü Por

Delhi’den ayrılma vakti gelmişti. Bir sonraki durağımız Agra’ydı. Şoförlü araçla yaklaşık 3,5–4 saatlik bir yolculuğun ardından Agra’ya vardık. Önce otelimize yerleştik, karnımızı doyurduk. Otelimizin konumu öylesine iyiydi ki “iyi ki” listesine daha ilk dakikadan girdi. Ardından Türk-İslam mimarisinin en önemli eserlerinden biri olan Tac Mahal  ile buluşma vaktiydi. Tac Mahal, Babür Hükümdarı Şah Cihan’ın 1631 yılında doğum sırasında hayatını kaybeden eşi Ercümend Banu için

Hindistan, ölmeden önce görmek istediğim ülkeler listesinde hep ilk sıradaydı . O yüzden Hindistan’da bir sağlık kongresi olduğunu öğrendiğimde tereddüt etmedim. Bu, kaçırılmayacak bir fırsattı. Hem uluslararası bir kongreye katılacak hem de yıllardır hayalini kurduğum bir kültürün içine adım atacaktım. Üstelik bu yolculukta birlikte çalıştığım dört meslektaşım da yanımdaydı. Daha yolculuk başlamadan heyecanlanmıştım. Önce İstanbul’a gidip Hindistan Konsolosluğu’ndan vize alm

Yirmi yılı aşkın bir süre önce, farklı dini inançları merak ederek başlayan bir yolculuktu benimkisi. Başta “din” diyordum adına. Sonra fark ettim ki mesele çok daha genişti. Kültürel farklılıklar, yaşam biçimleri, iletişim tarzları… Kısacası insana dair ne varsa , hepsi beni içine çekmişti. Öyle bir noktaya geldim ki, gece uyumadan önce farklı kültürler, ilkel kabileler ya da dinlerle ilgili bir video izlemeden gözüm kapanmaz oldu. Artık birçok ilkel kabilenin reisini tanıyo